Het is toch wat. Je bedenkt een plein, houdt geen rekening met het materiaal en roept dat dit ht centrum van de stad gaat worden en je zit ineens met een kale afbrokkelende vlakte.

Ik had toen al (als fractiemedewerker) nogal wat bedenkingen bij het plein. Sinds wanneer is kaalheid gezellig in de openbare ruimte? Ik zie liever pleintjes die franse dorpjes zo goed kenmerken. Wat er nu ligt kenmerkt eerder de wansmaak die op meer plaatsen in Nederland heerst. Te groot denken, Napoleons op lokale zaken.

We zijn maar een dorpje bij Den Haag en tijdens de besprekingen binnenkort over het stadhuisplein gaan mijn gedachten uit naar iets knussers en wat bankjes! Want waar zijn toch de bankjes heen in het Stadshart ( afgezien van de klok )?