Morgen is er weer het najaarsdebat. De crisis is in volle hevigheid om ons heen uitgebreid en tot lijkt de gemeenteraad af te stevenen op een van de rustigste debatten (afkloppen!) in jaren. Hoe kan dat?

Fracties zijn natuurlijk wel zo slim om niet met geldverslindende voorstellen te komen. Maar hoe moeten we met minder geld toe? Dat is natuurlijk een stug lastiger. Zeker als je niet fulltime op de getallen zit te rekenen. En natuurlijk ook zo richting de verkiezingen wil niemand echt pijnlijke maatregelen nemen die in de toekomst wellicht niet te vermijden zijn.

Het is loffelijk dat het college vooral op zichzelf ( gemeente-apparaat ) wil bezuinigen. De effecten daarvan zijn veel minder duidelijk ( minder service, keuzes maken? ) .

Als fractie hebben we voor morgen voorgesteld om vooral ‘citymarketing’ ( stadspromotie ) eens kritisch tegen het licht te houden.  Soms kan dat nuttig zijn. Bijvoorbeeld om nieuwe projecten onder de aandacht te brengen. Soms is het pure geldverspilling ( denk bijvoorbeeld aan dure nieuwe huisstijlen ) en soms beconcurreert de overheid de overheid ( gemeentes onderling ). Het college wil om de een of andere reden maar geen openheid geven hoeveel deze post nou precies kost. Terwijl het heel normaal is om te denken in termen van budgetten op een begroting. We hopen dus op meer nieuwsgierigheid van de andere partijen.

Tweede punt waar we als SP ons op voorhouden is dat het bestuur zélf ook de gevolgen moet ondergaan van zware tijden. Dus een flinke bezuiniging op onszelf! Minder raadsexcursies, vroege en late vergaderingen (met hapjes), minder papier rondpompen en ga zo maar door. Meer discipline en minder kosten ( en hopelijk ook minder bijeenkomsten! ).  Als ze dat in de stadhuistoren kunnen kunnen wij het ook.

Als SP-er draag ik – zolang het nog mag – een groot deel van de ‘vergoeding’ af aan de partij. Liever zou ik zien dat dat substantiële bedrag ( meer dan 1500 euro per maand! maal 39! ) gewoon voor iedereen verminderd zou worden. Scheelt weer.