De gemeente heeft enkele honderden miljoenen per jaar te besteden. Dit geld moet verantwoord worden uitgegeven. Gemeentelijke uitgaven moeten zichtbaar en begrijpelijk zijn en altijd herkenbaar het maatschappelijk belang dienen.

Om de bureaucratie te verminderen worden overbodige heffingen geschrapt. Bijvoorbeeld de hondenbelasting, precariobelasting en leges voor het aanvragen van eenvoudige vergunningen. Dit wordt gecompenseerd door gebruik van belastingen die het maatschappelijk verantwoord gedrag stimuleren. Onder meer reclamebelasting, leegstandsbelasting en belasting op lichtreclame.

De gemeentelijke belastingen worden zo klantvriendelijk mogelijk gemaakt. Mensen die recht hebben op kwijtschelden worden zoveel mogelijk automatisch bediend. Na toestemming van een persoon kunnen relevante gegevens worden opgevraagd bij andere instanties en wordt de persoon goed geïnformeerd over rechten en plichten.

Uitgangspunt bij de belastingheffing is het realiseren van een goed voorzieningenniveau. Het streven is een lastendruk onder het landelijk gemiddelde waarbij zoveel mogelijk voorzieningen worden gerealiseerd. Dit wordt bereikt door efficiënt en sober bestuur. College- en raadsleden stellen zich terughoudend op ten aanzien van vergoedingen, diners, reizen en feestjes. Er wordt geen geld verspild aan prestigeprojecten. Er wordt terughoudend omgegaan met het inhuren van derden. Het past niet om met gemeenschapsgeld overbodige uitgaven te doen.

Het moet voor iedere inwoner duidelijk zijn hoe de gemeentelijke belastingen opgebouwd zijn. Zo is inzichtelijk waarop aanslag voor de gemeentelijke belastingen is gebaseerd. Moeilijke en onduidelijke rekenmethoden worden vermeden.